My Room

43. داخلی / خارجی / همیشه – گرم یاد آوری یا نه، من از یادت نمی کاهم … – روز / شب / همیشه

از قبل از آغاز سال 1389 منتظر “حال” بودم تا بیام و بنویسم؛ نیومد. دلم می خواست از متفاوت ترین سال تمام عمرم بنویسم – از هر جهت – ولی خب نشد. تو این مدت هم اون حاله نیومد که نیومد؛ حالا ساعت 3:13 نیمه شب در کمال بی حالی در حال نوشتنم! همیشه همه چیز اون جور که ما انتظار داریم پیش نمی ره.ه

…

اوایل دلم نمی خواست دیگه بیام این جا چون همه چیز عالم به نظرم بیهوده میومد؛ هنوزم میاد اما گاهی بدجوری دلم می خواد بنویسم. نه برای خودم و تو دفتر خودم؛ دلم می خواد 4 نفر دیگه هم بخوننم. هوسه دیگه، شاخ و دم که نداره!ه

.

همه ثانیه های عمرم به یاد یک نفر می گذره و نه هنوز و نه هیچ وقت ذره ای از آتش قلبم کم نمی شه. هر لبخندم؛ هر لذت بردنم؛ هر قدمم  و هر ” هرِ” دیگه ایم با عذاب وجدانه ولی نشستم و فکر کردم گناه بقیه چیه؟؟ بنابراین سعی کردم لااقل تو همین یک مورد حزنم تو قلبم باشه. همه این پراکنده گویی های مختصر رو نوشتم تا کسی نیاد بگه خاک سرده که از این جمله متنفرم. تمام ثانیه های من در آتشه ولی دیگه دلم می خواد این آتش فقط و فقط مال خودم باشه و خودم و واسه بقیه بشم همون آدم قبلی. یعنی واسه حقیقی ها همون موجود بداخلاق غرغروی غیرقابل تحمل و برای مجازی ها، … نمی دونم!ه

…

چند هفته پیش به شدت تحریک شدم بیام و بنویسم اما تنبلی کردم. جولی و جولیا رو دیدم و کلی انرژی مثبت گرفتم و کلی هوس غذاهای خوش قیافه کردم و کلی تشویق شدم به ادامه وبلاگ نویسی. در کنارش کلی هم تشویق شدم به ادامه فراگیری زبان فرانسه که گاهی حتی خیلی بیشتر از انگلیسی دوستش دارم؛ البته به شرطی که از اعدادش فاکتور بگیریم!ه

everybody’s fine هم فیلمی بود که می شد بعدش بشینی و یک کم راجع به برخوردات و تاثیرش رو زندگی آدما فکر کنی.ه

هرچند اگه دست من بود کل داستان رو به سمت دیگه ای می بردم. به هرحال یکی از معدود فیلم های دنیای جدیده که می تونین راحت بشینین و با دیگران ببینینش و معذب نشین چون صحنه نداره و این خودش کلی غنیمته!ه

زندگی زیباست هم گرچه قدیمیه  ولی تقریبا یکی از همین فیلم هاست که تازه فهمیدم در کنار ورژن ایتالیایی – یعنی کشور سازندش – یک ورژن انگلیسی  هم داره که به جز زبان، کوچک ترین تفاوتی ندارن و این کار به نظرم کلی جالب اومد و کلی حرص خوردم که سینمای ما کجاست و سینمای دیگران.ه

به هرحال اگرهم فیلم رو به خاطر بازیگر می بینین تضمین می کنم که به ترتیب مریل استریپ ، رابرت دنیرو و روبرتو بنینی میزبان شما خواهند بود!ه

با سه تا فیلم گمونم جبران این مدت ننوشتن شد؛ نشد؟!ه

.

درمورد کتاب هم تا دلتون بخواد پیشنهاد برای نخوندن دارم! فعلا بالاخره بعد از دقیقا دو سال از زمان خرید در نمایشگاه بیست و یکم کتاب، شطرنج با ماشین   قیامت حبیب احمد زاده رو شروع کردم. تا این جا که نفهمیدم اون همه سر و صدای اون موقعش برای چی بود. اگه به نتیجه رسیدم خبر میدم!ه

…

برم که اذانه. چه پست مفیدی شد خیر سرم!ه

5 Comments so far
Leave a comment